موضوع : کذبکذب در لغت و اصطلاحکذب در لغتکذب بر وزن وِزر و کَتِف به معني دروغ گفتن مي باشد. صحاح و قاموس و اقرب و ... هر دو وزن را مصدر گفته اند ولي استعمال قرآن نشان ميدهد که کذب بر وزن وزر مصدر است.(1)کذب بر وزن کَتِف اسم مصدر است به معني دروغ مثل « يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِب » (2) چون کذب مفعول به يفترون است لذا اسم است نه مصدر يعني بر خدا دروغ مي بندند.تکذيب آن است که ديگري را به دروغ نسبت دهي و بگويي دروغ مي گويد.کذّاب مبالغه است يعني بسيار دروغگو« إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّاب(3)» .کاذبه مصدر است مثل عاقبه ، عافيه و باقيه« إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ - لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَة»(4)بررسی دیگر از معنای لغوی کذب : دروغ به معنای سخن نادرست،[5] خلاف حقیقت و واقعیت،[6] قول ناحق و به معنای نقل گفتاری از کسی که آن را نگفته است،[7] میباشد. اصل آن در گفتار است؛ گذشته باشد یا آینده، وعده باشد یا غیر آن.[8] ضد صدق[9] و خبر از خلاف واقع چه به صورت عمد یا سهو،[10] آمده استبنابراین :کذب در لغت به معناي عدم مطابقت است و همانگونه که سخن به دروغ متّصف مي شود اعتقاد و عمل هم به آن متّصف مي گردد. گمان و اعتقاد مخالف با واقع دروغ است ، همانگونه که عمل مخالف با سخن و وعده نيز دروغ استکذب در اصطلاح :در اصطلاح همان اظهار امر خلاف واقع و سخن بر خلاف حقیقت را دروغ گویند و یکی از بزرگترین و بدترین صفات انسان دروغ گفتن است.[11]امیرمؤمنان على (ع) که همه چیز را از زاویه عبودیت پروردگار مى بیند در تعریف صدق و کذب، سخن دیگرى دارد مى فرماید: «الصدق مطابقة المنطق للوضع الالهى و الکذب زوال المنطق عن الوضع الالهى؛ صدق همان مطابقت سخن با وضع الهى است، و کذب ناهماهنگى سخن با وض
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده فلاح
تاريخ: شنبه
4 تير
1401 ساعت: 7:41